• Dentogingival Yapı ve Biyolojik Genişlik

    Dentogingival yapı dişetinin dişe tutunmasını içeren benzersiz bir anatomik yapıdır. Epitel ve bağ dokusu bölümlerinden meydana gelmiştir. Dentogingival yapının farklı anatomik bölgelerinde üç türlü epitelyal doku gözlenir. İlkgrubu oluşturan dişeti epiteli, tabakalı skuamöz keratinize epitelden meydana gelmektedir. Serbest dişeti kenarında, ikinci gruptaki tabakalı keratinize olmayan veya parakeratinize epitel ile devamlılık arzeder. Oluk epiteli, dişeti oluğunun dişe bakan ancak diş ile yapışık olmayan yumuşak doku duvarını döşer ve oluk tabanında bağlantı epiteli veya epitelyal ataşman ile devamlılık arzeder. Oluk epitelinin keratinize olmaması, altındaki bağ dokusundaki iltihabi süreçten kaynaklanmaktadır. Bağlantı epiteli dişin etrafını bir atkı şeklinde sarar ve yüzey hücreleri, dişetinin diş yüzeyine yapışmasını sağlar. Kadavra materyalleri üzerinde yapılan bir çalışmada Gargiulo ve ark.1 ortalama sulkus derinliğini 0.69 mm, bağlantı epitelinin uzunluğunu ise 0.97 mm olarak tespit etmiştir. Bu çalışmadaki önemli bir bulgu da ortalama dişeti oluk derinliğinin dişler arasında ve dişin farklı bölümlerinde oldukça fazla değişkenlik arz etmesidir. Dentogingival yapının bağ dokusu bölümü dişetinin diş yüzeyine fibröz bağlanmasını ve dentogingival bağlantının epitele desteği içermektedir. Kök yüzeyine fibröz bağ dokusu tutunması dişeti kollajen lif sistemi ile gerçekleşmektedir ki bu sistem aynı zamanda dişi çevreleyen dişetinin fonksiyonel bütünlüğünü de korumaktadır.

    Gargiulo ve ark.1 suprakrestal periodontal lif grubunun ortalama genişliğinin 1.07 mm olduğunu ve dişlerin her tarafında aynı miktarda olduğunu bildirmiştir. Bu bağ dokusu liflerini oluşturan fibril demetlerinin en önemli grupları dentogingival, alveogingival, dentoperiostal, transeptal, sirküler / semisirküler ve interpapiller fibril demetleridir. Gargiulo ve ark.1 tarafından bildirilen otopsi materyalleri bağlantı epitelinin ortalama genişliği 0.97 mm, suprakrestal kollajen fibril grubunun ortalama genişliği 1.07 mm ve ortalama sulkus derinliğini 0.69 mm olarak göstermiştir. Bu üç doku bileşeni içerisinde, suprakrestal bağ doku fibröz ataşmanı en az değişkenliğe sahip olarak gözükmekte, bunu bağlantı epiteli ve oluk derinliği izlemektedir. 1962 yılında, Cohen suprakrestal dişeti dokusunun “biyolojik genişliğini”, dişeti oluğu tabanı ile alveoler kret arasındaki boşluğu dolduran bağlantı epiteli ve bağ dokusu birimleri olarak tanımlamış ve toplam boyutun 2.04 mm civarında olduğunu bildirmiştir.

    Nevins ve Skurovvs anlatımı kolaylaştırmak için “biyolojik genişlik” suprakrestal fibrillerin, bağlantı epiteli ve dişeti oluğunun toplamı olarak ifade etmişlerdir. Karışıklığa engel olmak için daha uygun bir isim olarak Kois gibi “biyolojik bölge” terimi kullanılabilir. Normal ve sağlıklı bir dişetinde, alveol kemiğin en koronal kısmı ile serbest dişeti kenarının en koronal kısmı arasındaki bu bölgenin boyutu en az 3 mm civarındadır. Bu, dokuların sağlıklı bir durumda devamlılıklarını sağlamaları için gereken minimum mesafedir.

    Kaynak: Porselen Laminate Venerler Bilim ve Sanatı – Galip Gürel

    Yorum yaz →

Bir yorum yaz

iptal et
Ağız ve Diş Sağlığı