Dişeti Kenarının Klinik Özellikleri

Sağlıklı dişeti, uçuk pembe renkte, üzerinde çeşitli derecelerde pigmentasyon mevcut olan ve dişi bir yaka gibi saran doku olarak tanımlanabilir. Dişeti kenarı, hafif sondlamada kanamayan sıkı ve esnek bir yapıda, vestibül ve lingual yüzeylerde dişler etrafında girintili çıkıntılı bir görünümdedir. Klinik oluk derinliği vesondlamada kanama özellikleri dişeti sağlığı, oluk tabanındaki iltihap, sonda ucunun çapı, sondalama kuvveti, sondlama açısı ve diş üzerindeki konumundan etkilenmektedir.

Dişeti konturu belirgin biçimde çeşitlilik gösterir ve dişlerin şekli ve ark üzerindeki dizilimlerinin, proksimal temas alanlarının konumu ve çapının ve

alttaki alveol kemiğinin kalınlığının etkisi altındadır. Nispeten düz yüzeyli dişlerin çevresinde dişeti kenarı düz bir çizgi izler. Mesio-distal dışbükeyliği artmış dişlerde veya labiale eğimli dişlerde girintili çıkıntılı görünüm artar ve kenar kalınlığı azalır; dişeti daha apikal yönde konumlanmıştır. Linguale eğimli dişlerde dişeti yatay ve kalındır.

Dişeti dokusu seviyesi genelde altındaki alveol kretinin kretin yapısını takip eder. Smukler ve Chaibi dişeti kenarı topografisinin alttaki kemik ve dişlerin yüzey anatomileri ile ilişkili olduğunu belirtmektedir. Sağlıklı bir periodonsiyumda dişeti kenarının hem labial hem de lingual olarak alveol kemiğine devamlı biçimde paralel seyrettiği belirtilmiştir. Alveol kemiği dişeti kenarı paralelliği, diş yüzeylerindeki iç bükeylik nedeniyle alveol kemiğinin kısmen yükseldiği veya dışbükeylikler nedeni ile kısmen azaldığı alanlarda da sürer. Dişlerin yüzey topografileri kemik ve dişeti yapılarının iniş ve çıkışlarında yansıtılmaktadır.

Dişeti ve altındaki kemik dokusunun kalınlığına göre, periodontal yapının morfolojisi (morfo-tip) kalın, normal ve ince olarak sınıflandırılabilir. Periodontal morfotipteki kalınlık alveoler kemik, dişeti kalınlığı ve dişin fasiyal lingual düzlemdeki genişliği gibi faktörlerin bir kombinasyonudur. İnce periodontal morfotiplerde kenar konumlandırılması subgingival olarak yapılmamalıdır, çünkü minör kronik irritasyonlar veya travma durumlarında bile çekilme eğilimindedirler. İdeal koşullar altında büyük bir gülümsemede üst dudağın vermillon sınırının, maksiller santral kesici ve kanin dişlerinin fasiyal dişeti kenarlarına teğet olarak çizilen hayali düzlemden geçmelidir. Lateral kesici dişlerin dişeti kenarı genellikle 1-2 mm daha insizalde veya santral kesici ile kanin dişleri ile aynı seviyededir. Konturun yüksekliği veya sıkça kullanılan adı ile zenith noktası santral kesici dişler ile kaninlerin distal kenar açılarında konumlanmıştır. Üst-çene lateral dişlerde zenit noktası ile mesiodistal yöndeki orta nokta çakışmaktadır.

Kaynak: Porselen Laminate Venerler Bilim ve Sanatı - Galip Gürel