• Gömülü Dişlerin Radyografisi

    Gömülü bir dişin çıkartılmasına karar verildiği anda iyi bir röntgen kontrolü yaparak çekim sırasında ortaya çıkabilecek lokal zorlukları iyice anlamak gerekir. Ya da başka bir dişin röntgenini çekerken gömülü bir diş olduğu tesadüfen saptanabilir ki bu iş için cerrahi girişime başlamadan evvel eğer elimizdeki film dişi tam göstermeye yeterli değilse yeni ve iyi röntgen alarak dişi tam görmemiz gerekir. Mesela ramusa doğru uzanan Klass III horizontal bir diş 7 numara için alınan filmde tam görünmeyebilir. Kök durumu, kök sayısı tam olarak anlaşılmalıdır. Gömülü bir dişin tamamını tam olarak görmeden, çevredeki yapılan tam anlamadan çekime başlanmamalıdır.

    a) Periapikal filmler: Periapikal film yalnızca ilgili dişi ve hemen komşu bölgeyi gösteren filmlerdir. Hasta ağız açıkken mandibular dişlerin oklüzal düzlemi yere paralel olacak şekilde oturtulur. Film bir hemostat yardımı ile mandibular dişlerin lingual tarafına ilgili bölgeye yerleştirilir ve film ucu 6 numaralı dişin mezial kenarına kadar gelir. Eğer klinik muayenede dişin horizontal olduğundan şüphe edilirse veya başka bir film aşağı yukarı horizontal görüntü verdiyse o zaman dişin tamamını alabilmek için film daha arkaya kaydırılır.. Sonra ışın oklüzal yüze paralel, filme dik yerleştirilir. Çoğu kez hastada filmin iyice arkaya yerleştirilmesi ile beliren refleks ve ramus üzerindeki yumuşak dokunun film görüntüsünü engellemesi ile periapikal filmler istenilen neticeyi vermeyebilir. Fakat yinede ektopik olmadıkça rutinde gömülü dişlerin saptanmasında kullanılan film şeklidir.
    b) Biteıoing filmler: Klass I ve II vakalarında 2.molar ile 3.moların kronlarının ilişkilerini görmek istersek en gerçek görüntüyü verecek filmler bitewing filmlerdir.
    c) Oklüzal film: Daha çok maksiller kaninlerin saptanmasında kullanılır. Periapikal filmler bu amaçla kullanılabildiği gibi özel boyutta oklüzal filmlerde hazırlanır. Film kanin için hastanın ağzına yerleştirildikten sonra ışın üstünden filme dik olarak verilir. Alt molarlar içinde bir periapikal film yeterli olmayabilir. Film dişlerin oklüzal yüzüne yerleştirildikten sonra hastaya ağzını kapatması söylenir böylece film yerinde kalır ve ışın mandibula alt kenarından filme dik verilir. Bukkolingo pozisyonu iyi gösteren filmlerdir.
    d) kafa (ekstraoral) filmleri: Lateral, iyi ışın verilmiş bir ekstraoral film, özellikle Klass III vakalarında en doğru görüntüyü verir. Anteroposterior filmler ise gömülü dişin civar yapılarla ilişkisini iyi gösterir.
    e) Panoramik filmler: Sadece alt ve üst çeneyi bütün halinde gösteren filmlerdir. Bir periapikal bitewing filmdeki kadar çürüğü hassas göstermez ancak komşulukları göstermesi açısından yararlıdır. Panoramik filmler aslında teşhise yardımcı olması açısından çekilmesi gereken filmlerdir.
    f) Kanin dişin pale veya vestibül yerleşimini anlamak için çekilen özel film (ShiftSketch Metodu): Gömülü kaninlerin palevestibül, lingualvestibül lokalizasyonu oklüzal filmlerlede anlaşılabilir, ancak üst kaninlerin lokalizasyonunu anlamak için başka bir yöntemde kullanılmaktadır. Bu metodda önce ışın filme dik gelecek şekilde bir görüntü elde edilir ve gömülü dişin pozisyonu saptanır. Sonra horizontal olarak tüp daha meziale veya distale kaydırılır ve ikinci bir film elde edilir, istenirse daha açılı üçüncü bir film daha çekilir. Eğer tüp meziale ilerletildiğinde gömülü dişin görüntüsüde komşu dişe göre meziale ilerlediyse veya tüp distale eğimlendirildiğinde görüntü distale kaydıysa, yani tüp ile görüntü aynı istikamette yer değiştirdiyse o zaman gömülü diş palededir. Eğer aksi istikamette ilerleme olduysa o zamanda vestibüldedir.

    Kaynak: Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi / prof Dr. Mustafa TÜRKER ve Prof. Dr. Şule YÜCETAŞ

    Yorum yaz →

Bir yorum yaz

iptal et
Ağız ve Diş Sağlığı