• Gülüş Tasarımı

    Her insan, görünüm ve karakter açısından diğer insanlardan farklıdır, dolayısıyla her restorasyon bireyin özel gereksinimleri ve karakteristik özelliklerine uygun biçimde tasarlanmalıdır. Bu bireyselleştirme, özellikle ön dişlerin restorasyonunda önemlidir. Hastaların estetik dişhekimliğine karşı artan ilgisi ile, estetik prensiplerin daha iyi biçimde anlaşılması gereği ortaya çıkmıştır. Bu bölümde amaç, hoş bir gülüş elde etmeye yönelik “anahtar hususlar ve izlenmesi gereken yollan” gözden geçirmektir. Güzel bir gülüşün temel elemanları dişlerdir ve dolayısıyla diş şekilleri ve anatomik özellikleri hakkında kapsamlı olarak bilgi sahibi olmak, tüm tedavilerin temelini oluşturur. Dişler, birbirleri ve onları çevreleyen yumuşak dokular ile uyumlu olarak dizilmiştir. İyi tasarlanmış bir gülüşün nasıl olması gerektiği hakkında daha fazla fikir sahibi olabilmek için, yüz hatlarının iç ve dış kenarları incelenmelidir. Ressamlar, ölçülü bir çerçeve içerisinde çizmeye başlar, daha sonra bu çerçeve iç hatlar ve hayali referans noktalarının çizilmesi ile daha belirginleştirilir, parçalar önce birbirine, daha sonra orijinal çerçeveye bağlanır. Estetik dişhekimliği, bir ressamın çalışma sisteminden pek farklı değildir. 3-5 Dişhekimliğinde en iyi estetik sonuçları elde etmek için, “çerçeveler” “içten dışa doğru” kullanılmalıdır: bir dişi çevreleyen aksiyel eğimler ve açılar, dişleri çevreleyen gingival kenar, dişler ve gingivayı çevreleyen dudaklar ve son olarak da tüm bu bileşenleri çevreleyen ve bileşenlerin hoş ve estetik bir gülüş sunmak üzere doğal veya ideal biçimde restore edilmiş bir diş dizisi içerisinde etkileşim halinde olduğu master veya orijinal çerçeve fonksiyonu gören yüz.

    Diğer önemli hususlar “statik” olarak adlandırılabilecek dişler ve gingiva gibi objeler ve dinamik veya “mobil” olarak adlandırılabilecek dudaklar ve yüz yumuşak dokularıdır. Hoş bir gülüş yaratmak için, bu parçaları birbiri ve belirli fonetik referanslar ile ilişkilendirmek için bazı hayali dikey veya yatay referans noktaları kullanılmalıdır. Bu referans noktaları orta hat, yüz orta hattı, dudak hattı, komissural hat veya interpupiller hat olabilir. Tüm bu yapılar, bir diğeri ile belli orana ve ilişkiye sahiptir ve hiçbir zaman izole edilmemeli, tüm kompozisyon içerisinde bir bütün ve her birey için ise benzersiz olarak algılanmalıdırlar. Hoş bir gülüş, ancak çeşitli hatlar, oranlar ve yapılar birbirleri ile görsel bir denge halinde olduğunda ahenkli olarak algılanır. Gülüşün mevcut hali bu orantıları değiştirerek, illüzyonlar yaratarak ve çapraşık dizilmiş dişler, gingiva ve dudakların meydana getirdiği olumsuz görsel gerilimi en aza indirerek daha güzel hale getirilebilir. Her bileşen ve ilgili faktörleri daha iyi anlamak için, diş dizisi üzerinde görsel olarak bütün yönlerden detaylar dikkatle incelenmeli, her bir detay ayrı ayrı ve özenle analiz edilmelidir.

    Kaynak: Porselen Laminate Venerler Bilim ve Sanatı – Galip Gürel

    Yorum yaz →

Bir yorum yaz

iptal et
Ağız ve Diş Sağlığı