Seramik Laminat Vener Renk Tespiti

Translüsensi, parlaklık, doygunluk ve ton prensipleri tekli veya çoklu üniteli seramik vener restorasyonlara uygulanabilir. Aynı hastanın herhangi bir diş arkı içerisinde belirgin bir çeşitlilik söz konusudur. Maksiller santral kesiciler, lateral kesiciler ve kanin dişleri arasında hafif varyasyonlar gözlenir. Santral kesiciler estetik açıdan maksille anterior dişler arasında en baskın olanları olsa da, kanin dişleri ton ve doyguluk açısından genellikle en baskın olan dişlerdir. Santral kesici dişler ark üzerindeki en açık renkli, kaninler ise en koyu dişler olma eğilimindedirler. Santral ve lateral kesici dişler arasında doygunluk ve parlaklık açısından hafif bir farklılık olabilir; lateral dişler daha küçük ve daha düşük parlaklığa sahiptir. Ne var ki, ton genelde aynıdır.

Kaninlerin tonu genellikle santral ve lateral kesici dişlerden faklıdır ve doygunlukları daha yüksek yoğunluktadır. Aynı şey mandibuler kanin dişleri için de geçerlidir, ancak mandibuler santral ve lateral kesici dişler maksiller dişler ile karşılaştırıldığında ton, doygunluk ve parlaklık açısından aynıdır. Posterior bölgedeki molar ve premolar dişler santral kesiciler ile daha uyumludur.

Her diş içerisinde bir renk tabakalanması vardır. Mine tabakası ışık dalgalarını kıran ve yansıtan bir pencere gibi işlev görür. Mine tabakası parlaklık ile daha ilgilidir. Gerçek renk (ton ve doygunluk) dentin tabakasından kaynaklanır. Bu durum, özellikle tetrasiklin renklenmeli dişler prepare edildiğinde ortaya çıkmaktadır. Mine tabakası incelediğinde, dişler daha da koyulaşır (doygunluğu artar). Vener restorasyonu yapmak için dişleri prepare ettiğimizde renklenme artar (doygunluk artar ve parlaklık azalır) ve renklenmeyi maskelemek daha da zorlaşır.

Sulikovvski ve Yoshida, diş preparasyonunun derinliğinin renklenme seviyesine göre belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir. Bu işlem daha önce belirtildiği gibi bir şekilde doğaya ters olsa da, alttaki diş rengini maskelemek için daha kalın bir kozmetik restoratif materyal tabakasına yer kazanmak amacıyla daha derin bir kesim gerekmektedir. Ne var ki, üretim açısından bakıldığında mantıklıdır, çünkü teknisyenin renklenmiş dentini maskeleyebilmek için daha fazla tabakalama seçeneği mevcuttur.

Metal altyapı üzerinde opak porselenin uygulanması ile rengin daha kolay kontrol edilebildiği metal destekli seramik restorasyonlardan farklı olarak, seramik venerlerde bu seçenek nadir olarak mevcuttur. Aksi durumda, çok açık renkli ve çok opak görünürler. Genellikle, hem vitalite ve translüsensiyi koruyup hem de opak, dentin ve mine porselen tabakalarına yer açmak için yeterli fasiyal kesim imkanı yoktur. Aynı şekilde, alttaki prepare edilmiş diş yüzeyi veya "çekirdek" (stump), restorasyon için zemin rengini oluşturur. Yaygın olarak buna çekirdek rengi adı verilir.

Seramik venerler gerçek anlamda tabakalı bir yapıya sahiptir: prepare edilmiş diş + siman + seramik vener. Ton, doygunluk ve parlaklık alttaki dişin renginden fazlasıyla etkilenebilir: çekirdek rengi + siman rengi + vener rengi = restorasyon rengi. Restorasyonun parlaklığı, çekirdek renginin en çok etkileyebildiği renk boyutudur. Ton ve doygunluk genellikle daha açık renklerde fazla belirgin değildir, çünkü tonun doygunluğu çok düşüktür; dolayısıyla estetik etkide parlaklık en önemli değişkendir. Örneğin, hastalar A1 ile B1 tonları (turuncu ile sarı) arasındaki farkı tespit edemezler çünkü bu renklerde çok düşük renk doygunluğu vardır. Ne var ki, rengin açıklığındaki (parlaklık farkı) farkı hastalar daha kolay ayırd edebilirler. Tonun değiştirilmesi muhtemelen en zor özelliktir, çünkü çoğu kompozit yapıştırma ajanları parlaklığa dayanır - yapıştırma setlerinde yer alan renk tonları genelde sadece şeffaf, açık, koyu veya beyaz renkli simanlardır. Renk tonunu geliştirmek için ton bazlı makyaj kompozitleri ilave edilebilir. Tondaki bir hata daha az farkedilir-dir, ancak doygunluk veya parlaklıktaki bir hata tolere edilemez. Ne var ki, restorasyonun son rengi yapıştırıcı siman ile daha kolay değiştirilebilir veya kontrol edilebilir.

İleri derecede renklenmiş dişlerin parlaklığının kontrolü en iyi lityum disilikat bir restoratif materyal kullanılarak elde edilebilir. Preslenmiş kor materyali çok koyu, düşük parlaklığa sahip alanları etkili biçimde maskelemek için yeterli kapasiteye sahiptir. Siyah alanların lityum disilikat bir restoratif materyal ile etkili biçimde maskelenebileceği sergilenmektedir. Tek bir vener restorasyonu renk uyumu açısından en iyi biçimde preslenebilir bir seramik restoratif materyal ile yapılabilir. Temel renk böylece, özellikle çeşitli opasitelerdeki ingotlar ile (Cerp-ress SL, Leach and Dillon) daha kolay kontrol edilebilir ve kozmetik vener tabakalama işlemi yığma tekniklerine uygun olarak gerçekleştirilebilir.

Kaynak: Porselen Laminate Venerler Bilim ve Sanatı - Galip Gürel